ახალი აღთქმა

ახალი აღთქმა იხსნება ოთხი სახარებით — მათეს, მარკოზის, ლუკასა და იოანესა — რომლებიც სხვადასხვა პერსპექტივიდან მოგვითხრობენ იესო ქრისტეს დაბადებაზე, ქადაგებაზე, სასწაულებზე, იგავებზე, ჯვარცმასა და მკვდრეთით აღდგომაზე. „საქმენი მოციქულთა“ აღწერს, როგორ იშვება და ვრცელდება ახალდაარსებული თემი იერუსალიმიდან რომის იმპერიის ქალაქებში — პეტრესა და პავლეს ქადაგების შედეგად. მოციქულთა ეპისტოლეები (პავლეს, პეტრეს, იოანესა და სხვათა წერილები) ადგენენ ახალი თემების რწმენისა და ცხოვრების საფუძვლებს, ხოლო „გამოცხადება“ — სიმბოლური, ესქატოლოგიური ხილვით — ამთავრებს კრებულს იმედითა და მომავალი აღსასრულის სურათით. ღერძი, რომელზეც ეს ყველაფერი ბრუნავს — „სასიხარულო ცნობა“ (ბერძნ. εὐαγγέλιον) მაცხოვრისა და ახალი თემის დაბადება მის გარშემო.