ძველი აღთქმა

ძველი აღთქმა იწყება სამყაროსა და ადამიანის შექმნით, გრიხდება პირველცოდვითა და კაცობრიობის ისტორიის ადრეული ხანით, შემდეგ კი გადაჰყავს მკითხველს აბრაამის, ისაკის, იაკობისა და იოსების — ისრაელის პატრიარქების — ამბავზე. მოსეს მეთაურობით ხალხი გამოდის ეგვიპტის მონობიდან, იღებს სჯულს სინაის მთაზე და ორმოცი წლის შემდეგ აღთქმულ მიწაზე ჩამოსახლდება. მსაჯულთა, შემდეგ მეფეთა — საულის, დავითისა და სოლომონის — ხანაში ისრაელი ერთიანი სამეფოდან გაიყოფა, ეცემა და ბაბილონის ტყვეობაში მოექცევა. ამ მთელ ისტორიას გასდევს წინასწარმეტყველთა — ელიას, ესაიას, იერემიას, ეზეკიელის, დანიელისა და სხვათა — ხმა, რომლებიც ერს სასამართლოს, მონანიებისა და მომავალი მხსნელის იმედის შესახებ უქადაგებენ. ღერძი, რომელზეც ეს ყველაფერი ბრუნავს — ღმერთისა და მისი ხალხის აღთქმა, ერთგულება და ღალატი, სამართალი და მადლი.