ვეფხისტყაოსანი

შოთა რუსთაველის უკვდავი პოემა გვიყვება სამეფო კარების, რაინდული ფიცისა და ურყევი სიყვარულის ისტორიას. თარიელი — „ვეფხისტყაოსანი“, ვეფხვის ტყავში გამოწყობილი მგლოვიარე რაინდი — დაკარგული სატრფოს, ნესტან-დარეჯანის საძებნელად მიდის უცნობ ქვეყნებში, ხოლო მეგობრები ფიცის ერთგულებით უდგანან მხარში. პოემა აღმოსავლურ-დასავლური ზღაპრულობისა და ღრმა ფილოსოფიური აზრის შერწყმით ქართული რაინდული ეთიკის სამარადისო ნიმუშად რჩება.